نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانش آموخته دکتری مدیریت و برنامه ریزی امور فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال ، تهران، ایران

چکیده

رشد روزافزون شهرنشینی و تعداد سکونتگاه‌های انسانی، مبتنی بر زیست شهری مدل، به همراه درهم آمیختگی فرهنگی موجب، پدیدارشدن مسائل پیچیده و جدیدی در تعاملات انسانی شده است. سرشت انسان در فضای شهری در قاب فیزیک و کالبد آن، تبلور عینی فرهنگ و مداخلات عوامل فرهنگی است. چنانچه می‌دانید نقش‌های اساسی انسان، شهرها را می‌سازند و انسان با عادات، رفتار، شناخت، انگیزه و فراشناختی خود، به ساماندهی فضای زیست می‌پردازد. این پژوهش درصدد آشکارسازی تعاملات فرهنگی مدیران شهری با شهروندان در مقیاس منطقه و نواحی شهری است. قابلیت‌های هوش فرهنگی ابزار مهمی است که مدیر شهر با بهره‌گیری از آن رفتاری متناسب از خود بروز می‌دهد. مدیران شهری به جهت قرارگیری در محیطی که خرده فرهنگها رخ نشان میدهد با چالش‌های فراوانی، مواجه خواهند بود. پراکندگی قومیتی و خرده فرهنگی در تهران و پیرامون آن مسئله‌ای مهم می‌باشد، به گونه‌ای که تهران را می‌توان موزاییک اقوام ایرانی نامید و در بخش هایی از شهر نیز تمرکزی از قومیتها و گروه‌های فرهنگی وجود دارد به طور مثال استقرار آذری زبانان در جنوب تهران و کردها در شمال غرب تهران قابل توجه است. مطالعات میدانی محقق نشان می‌دهد که مراجعات به دوایر مدیریت شهری توسط گروه‌های قومی و خرده فرهنگی به مسئله‌ای در خور توجه تبدیل شده است. درنتیجه گیری نهایی می‌توان گفت که مدیران فرهنگی منطقه ده شهرداری تهران در تعاملات فرهنگی باشهروندان در بعد شناختی وضعیت مناسبی داشته اما در بعد رفتاری نیاز به افزایش و تصحیح رفتار دارند. 

کلیدواژه‌ها